
Hoi allemaal.
Ja hoor, het is gebeurd! Dean is 1 Jaar!!!!
Dat hadden we vorig jaar allemaal niet durven dromen. Ik geloofde het ook pas op de dag zelf. De dag ervoor durfde ik nog niet (te vroeg) te juichen!
Wat een jaar is het geweest. Hoogte en diepte punten, blijdschap en verdriet, hoop en wanhoop.... Maar het jaar is voorbij! We gaan vooruit! Op naar een glanzende toekomst!
Het feest begon maandag 12 december, Dean mocht trakteren op het kinderdagverblijf. Wat een feest werd er gemaakt voor hem! Met heerlijke rozijntjes en kerstkoeken was het een geslaagd feestje!
's Avonds had ik het hele huis versierd en dinsdag 13 december was het dan eindelijk zo ver, Deans eerste verjaardag!
Vanaf 10 uur kwam de visite en pas na 10 uur 's avonds was iedereen weg, tussendoor heeft Dean wel geslapen, en hij lag ook gewoon om 7 uur op bed na die lange dag.
Het was heel gezellig en Dean is erg verwend, met een slee, puzzeltjes, boekjes, heel veel geld en bonnen en natuurlijk een eigen taart om op te slaan. Maar Dean is heel braaf en hield zich in. Heel voorzichtig heeft hij wat slagroom gevoeld en geproefd haha!
En alsof hij er op gewacht heeft; na z'n verjaardag begon Dean spontaan te tijgeren zoals het hoort (ipv als een zeehond) en te klimmen, en oefenen met staan! Hij drinkt zelfs uit een tuitbeker. Ook een Dean nu met de pot mee, hij heeft al heerlijk hutspot op (geeft leuke verrassingen in de luier) en bruine bonen, andijvie, balletje gehakt, kipfilet, en Dean lust alles! Grote jongen he!
Hij weegt dan ook al 11,6 kilo en is ruim 78 cm lang en zit in maat 80/86.
Dag baby! Hallo dreumes.
Via deze weg willen we ook iedereen bedanken die ons het afgelopen jaar heeft gesteund met alle lieve berichtjes, reacties, kaartjes, smsjes enz. En natuurlijk vooral voor jullie gebed, want alleen God heeft dit feestje mogelijk gemaakt, zonder Hem geen toekomst! Dank U!
Veel liefs Maggie Chris en Dean
Hallo allemaal,
De zomer is voorbij, het was een rare zomer, maar we hebben evengoed genoten.
Wij zijn lekker met z'n drietjes een midweekje naar Center Parcs geweest, dat was volop genieten! Ondanks de slechte zomer hadden we mooi weer. We zijn een paar keer wezen zwemmen, naar de kinderboerderij geweest, iedere avond uit eten, en Dean vond alles prima. Hij sliep lekker uit, en werd helemaal niet vervelend als het 's avonds een keer laat werd. Echt een perfect kind om mee te nemen haha!
Dean is ook alweer goed gegroeid, hij weegt inmiddels ruim 11 kilo en is 78 cm lang. Sinds een week tijgert hij ook de hele kamer door, overal moet hij aanzitten. Zijn eigen speelgoed is natuurlijk lang niet zo interessant als alle mooie spulletjes die overal in huis staan!
Hij lust ook echt alles, brood, groenten, pasta, fruit, vis, of het nou vers is of uit een potje, binnen 5 minuten heeft Dean z'n bordje leeg.
We zijn ook nog bij de kinderarts geweest, zij was heel erg tevreden over Dean, dat we pas over een half jaar weer terug hoeven te komen! Maar dat is helemaal niet vreemd, want het gaat ook gewoon super goed met Dean.!!! Als we soms terugkijken op vorig jaar December, dan is het echt een groot wonder, als je ziet hoe ver Dean nu is in zijn ontwikkeling!
En we kijken steeds vaker terug nu, want over 10 weken is Dean alweer 1 jaar!!! Wat gaat het toch ongelooflijk snel. We zijn nu druk bezig met Intertoys en Bart Smit boeken bekijken, want voor Dean jarig is, komt Sinterklaas ook nog langs!! Dat wordt een mooie feestmaand..
Dean heeft inmiddels 8 tanden, hij is er 1 keer goed ziek van geweest, maar toen kwamen er 4 tanden tegelijk door. Voor de rest is hij eigenlijk nooit ziek, alleen altijd verkouden, wat ook komt doordat Dean naar het kinderdagverbijf gaat, maar misschien wel door z'n neusamandelen. We houden het allemaal in de gaten.
Tot de volgende keer allemaal! Dat is waarschijnlijk rond Deans 1e verjaardag!
Veel liefs, Maggie, Chris en Dean
Hoi allemaal,
Wat gaat het toch snel! Dean is al weer een half jaar geweest! Wat een mijlpaal zeg.
Er is de laatste 3 maanden niet zo heel veel gebeurd. We zijn een keer bij de kinderarts geweest die helemaal tevreden over Dean was, we zijn 1 of 2 keer bij het consultatiebureau geweest, waarbij de laatste keer bleek dat Dean 9650 gram 70 cm was!!! Hij groeit goed.
We krijgen nog steeds regelmatig fysiotherapie voor Dean, ook dat gaat heel goed! Zijn linkerhand blijft achterlopen, maar als we het genoeg stimuleren leer hij de dingen met 2 handen te doen. Bijvoorbeeld, als Dean op zn buik lag, was zn linkerhand een vuist en met rechts pakte hij de speeltjes. Nu hebben we dat zo vaak geoefend dat hij met 2 handen de speeltjes pakt. Dus het heeft echt wel nut, die fysio. Waarschijnlijk zal die linker arm altijd achter blijven lopen, omdat het gewoon voor Dean makkelijker is om dingen met rechts te doen. Dus wij moeten links blijven stimuleren, want anders krijgt hij zo'n slap armpje op den duur.
Dean kan sinds een paar weken ook rollen, van rug naar buik en weer terug! Super goed natuurlijk, maar ook dat moeten we oefenen de andere kant op, hij gaat nu alleen over links.
En sinds een week krijgt Dean ook groenten!!! En lekker eten dat hij doet! De eerste dag at hij gelijk een half potje leeg (alles wat ik had opgeschept). Tot nu toe lust hij alle smaakjes. Hij slaapt ook nog steeds erg veel.
Kortom Dean is een lief makkelijk en rustig kind, hij kan lekker spelen in de box of op het kleed, lekker knuffelen in de bank of gewoon de hele middag slapen.
Binnenkort moeten we weer naar de Neonatoloog en de Cardioloog. Ter controle hoe het met de cystes en Deans hartje gaat. Ik ga der dit keer maar van uit dat alles goed is, want alles gaat ook goed hier!
Nu Dean een half jaar is geweest, durf ik voor het eerst vooruit te kijken naar Deans eerste verjaardag. Vooral omdat dat nu toch echt dichterbij is dan zijn geboorte..... Voorheen, zeker de eerste 2 maanden, durfde ik niet verder dan een week vooruit te kijken, die verjaardag was zo ver weg, ik wist niet of Dean dat ooit wel zou halen. Maar nu gaat het zo goed en komen we steeds dichterbij!
God heeft ons het afgelopen half jaar bewaard en gezegend. We zijn sterk uit dit hele gebeuren gekomen en kunnen de hele wereld aan... met Hem!
Tot de volgende keer allemaal
Groetjes en veel liefs Maggie, Chris en Dean
Hallo allemaal!
Hier zijn we weer eens een keertje. Het is alweer lang geleden dat ik wat geschreven heb, maar er is ook weer veel gebeurd de afgelopen maand. Ik heb even de tijd afgewacht zodat ik alles in 1 keer kan vertellen.
Half februari kregen we te horen dat de cystes in Dean zn hoofdje gegroeid waren. Dit was te zien op een controle echo die we gehad hadden. Dat was een klap in ons gezicht, die cystes waren tenslotte maar bijzaak en nu werd het in eens hoofdzaak. Daarom moesten we op 10 maart naar het WKZ voor een MRI-scan. Dit was een heel gedoe, Dean moest daar 1,5 uur van te voren aanwezig zijn en een nachtje blijven slapen omdat hij een slaapmiddel kreeg toegediend. Gelukkig mocht mama ook blijven slapen! Dean is heel lief en rustig geweest die hele dag, hij heeft bijna niet gehuild van het prikje en terwijl hij op de afdeling lag hebben we hem ook bijna niet gehoord. De MRI was goed verlopen, maar op de uitslag moesten we nog 2 weekjes wachten. Het was voor mama wel even moeilijk om weer terug te zijn op de plek waar Dean de eerste 2 weken van zijn leven heeft doorgebracht. Alles kwam weer terug. Dat is ook helemaal niet erg, en heel logisch. Gister zijn we teruggegaan naar het WKZ voor de uitslagen van de MRI-scan. Terwijl we daar waren werd er weer een echo van Deans hersenen gemaakt, en hier op was te zien dat de cystes niet verder zijn gegroeid! Goed nieuws dus!!! Ze zijn wel groter dan net na de geboorte, maar nog niet gevaarlijk. De druk op de hersenen is niet te hoog, de fontanel is nog zacht. We moeten Dean wel in de gaten blijven houden of hij niet op eens iets raars doet, of dat zijn ogen weg draaien of zo. En de volgende afspraak is pas over 3 maanden!
Verder krijgt hij ook sinds een maandje fysiotherapie, want de linkerkant van Dean had een achterstand opgelopen. Het zou kunnen dat dat door de cystes komt, of door het zuurstofgebrek, maar dat is in principe niet van belang, als er maar wat aan gedaan kan worden. Hij gebruikte zijn linker armpje bijna niet, en had een sterke voorkeur naar rechts, verder had hij bijna geen kracht in zijn nekje, en ook deed hij nooit zijn beentjes in de hoogte. Maar nu we een maandje ongeveer iedere dag aan het 'sporten' zijn is er veel vooruitgang te zien bij de kleine man! Hij stopt vaak nu beide handjes (tegelijk) in zijn mondje, en pakt van alles vast. Hij kan zn hoofdje veel beter omhoog houden, zowel zittend als op zn buik liggend. En zn beentjes worden ook steeds beweeglijker.
Die beentjes zijn eigenlijk een heel ander probleem, want meneer is namelijk al 7,5 kilo en 64 cm lang!!! Dus hij is best wel stevig, en sinds een tijdje draagt hij kleertjes van maat 68, maar die zijn eigenlijk nog te lang. Maar doordat zijn bovenbenen zo dik zijn, past hij sommige broekjes niet eens aan!! Dus nu is mama maar op pad geweest voor wat joggingbroeken, zodat Dean nog wat bewegingsvrijheid heeft.
Ik ben ook weer aan het werk sinds een week of 3. Het bevalt me heel goed. Op het werk ben ik weer even helemaal de oude Maggie. Geen verzorgende taken, maar gewoon even lekker hard werken. Ik heb nu ook helemaal mijn ritme gevonden met werk en huishouden en knuffel- en sporttijd met Dean. Het begint nu echt op een volwassen leven te lijken..
Kortom, het leven gaat hier zo'n beetje zn gangetje, alles lijkt goed te gaan met Dean, en wij genieten volop!
Tot de volgende keer!!!
Groetjes en Kusjes van Maggie Chris en Dean
Hallo allemaal,
Wat gaat het toch hard! Ik vergeet steeds een nieuw verhaal te plaatsen, en heb niet door dat ondertussen de tijd voorbij vliegt!
Vorige week (31-1) is Dean voor het eerst naar het consultatiebureau geweest. Hij was weer flink gegroeid en woog 5880 gram en was 58 cm lang! Hele vent dus al. In principe krijgt een baby de eerste prikjes bij het 2e bezoek, rond 8 weken. Maar Dean had zijn eerste bezoek bij 7 weken!! Dus die vrouw zei dat ze ook nu de prikjes wel wilde geven. Dat leek mij geen probleem, Dean heeft al zo veel prikjes gehad in zijn leven, kom maar op!!! Haha, dat had ik gedacht! Dean was zo gigantisch overstuur, hij was niet te troosten!!!! Zo zielig, ik moest ook een traantje laten! Die lieverd heeft de hele dag gehuild, dus 's avonds heb ik hem maar een zetpil gegeven, toen heeft hij heerlijk geslapen.
Sinds 30 januari slaapt Dean op zijn eigen kamertje in zijn eigen bedje! Wat goed he! De eerste nacht ben ik in 1 uur 6 keer naar hem toe gegaan. Maar de 2e nacht sliep hij heerlijk door! Dean krijgt nu tussen 22 en 23 uur de laatste voeding en dan om 6 uur de eerste. Ik denk nu wel dat ik hem misschien eerder naar zijn eigen bedje had moeten doen, want niet alleen wij, maar ook Dean slaapt veel rustiger! Maar ja, we hebben hem al ruim 2 weken moeten missen toen hij in het ziekenhuis lag, dus dat hij een maand bij ons heeft gelegen is helemaal niet erg!
Nog een maand en dan moet ik weer gaan werken. Ik heb er nog niet zo heel veel zin in, maar dat zal nog wel komen. Ik ga straks 2 dagen werken, maandag en woensdag. En 1x per 6 weken ook zaterdags. Dat is altijd wel lekker, die zaterdag! Dean gaat als het goed is op maandag naar het KinderDagVerblijf, en op woensdag naar z'n oma. Spannend allemaal!
Verder heb ik niet zoveel te vertellen!
Veel liefs Maggie, Chris en Dean
Hoi allemaal,
Vorige week was het zover.... het doop/kraamfeest!
Eerst zijn we natuurlijk naar de kerk gegaan om Dean te dopen, het was een super mooie dienst en Dean heeft de hele dienst heel stil bij oma Hardenberg op schoot gezeten. Oma vond het wel een beetje jammer, want ze wilde graag een rondje met hem lopen door de kerk!
Na de kerk gingen we snel naar huis omkleden en onze spullen bij elkaar rapen, om vervolgens naar Spakenburg te gaan voor het feestje bij Keet&Koters!
En toen begon het feest! Er was uiteindelijk wel meer dan 100 man gekomen, en dat terwijl er toch best nog wat mensen hadden afgezegd. Dean heeft veel fans! En wat is hij verwent! Ongelooflijk veel kado's hebben we gekregen! Ik moet eerlijk zeggen dat we wel wat dubbel hebben, maar als het goed is, kan dat allemaal geruild worden... We hebben bijvoorbeeld 3 kinderbijbels, en een stuk of 10 spijkerbroekjes van maat 68, waaronder een paar dezelfde!
Het was echt een geslaagd feestje, aan het eind van de dag waren we alle 3 helemaal gesloopt. Dean heeft zich ook de hele middag voorbeeldig gedragen, maar ik kon de volgende dag aan hem merken dat hij wel vermoeid was. Hij was helemaal uit z'n ritme, maar dat duurde gelukkig maar 1 dag. Chris en ik konden zondagavond geen stap meer verzetten en zijn lekker op tijd naar bed gegaan.
Nu zijn we alweer een week verder. Wat gaat het toch hard! Dean is alweer bijna 6 weken! Dat betekend dat de officiele kraamtijd ook voorbij is, en dat ik eindelijk weer mag autorijden en tillen en stofzuigen.... Gelukkig, want thuis zitten met dat weer is ook geen pretje, steeds regen dus we kunnen ook niet wandelen. Maar nu komt er verandering in en gaan we lekker vaak op visite en shoppen!
Ik wil bij deze ook iedereen heel erg bedanken voor alle kadootjes, kaarten, lieve berichtjes en alles! Ik ben ook bezig met de kaarten inplakken in een album! Wat hebben er veel mensen met ons mee geleeft! Super gaaf!
Tot snel,
Kus Maggie, Chris en Dean
Hallo allemaal
Het gaat heel goed hier met ons, Dean groeit heel goed en kan lekker slapen! Vooral overdag, 's nachts is hij graag wakker! Maar dat maakt ons niet zoveel uit nog, want hij is thuis! Dat is het belangrijkste!
Aanstaande zondag zal Dean gedoopt worden. Dit gebeurd in de kerkdienst van 10.45 uur in de Vrijgemaakte kerk van Nijkerk, Jan Steenhof 53, 3862 MC Nijkerk.
Na de kerk gaan we naar Bunschoten voor het feest, het is een doop en kraamfeest in één, omdat het voor Dean (en papa en mama) nogal een heftige periode is geweest, willen we het nu op een makkelijke en voor ons relatief rustige manier doen. Dus 2 feestjes in 1....
Het feestje wordt gehouden bij Keet&Koters, dat is een BuitenSchoolseOpvang in Bunschoten. Het adres is, De Kronkels 6a, 3752 LM Bunschoten. Het is op sportpark De Vinken.
Het duurt van 1 tot 4. Daarna gaan we weer naar Nijkerk om met z'n 3tjes na te genieten en bij te komen.
We hopen dat jullie kunnen komen! Laat het ons even weten.
Groetjes en veel liefs Maggie, Chris en Dean
Hallo allemaal!
Ja hoor eindelijk is het zover!! Dean is thuis! Gister, 29-12, mocht hij mee naar huis!! Wat spannend allemaal, en toch ook wel plotseling! Maar nu ons mannetje thuis is, zijn wij de koning te rijk! Na een heeeele lange wachttijd is hij er dan eindelijk! En zwangerschap van ruim 41 weken, en dan ook nog eens 16 dagen in het ziekenhuis, sjonge jonge...............
Gelukkig kregen we nog kraamzorg, niet omdat we het allemaal nog niet kunnen, maar om toch ook aan het idee te wennen, en ons wat werk uit handen te nemen. Zo kunnen we toch nog een soort van kraamtijd krijgen!!
Toen we thuis kwamen met Dean was het hele huis extra versiert, mooie blauwe ballonnen, een paar 'verkeersborden' en natuurlijk de vlag uit! Want het is feest! De kraamzorg was er ook al, dat was Lia, de tante van Chris, dus ook heerlijk vertrouwd! Zij stuurde ons met z'n drietjes gelijk naar boven om op bed te gaan liggen en te genieten van elkaar! En wat lag Dean mooi van zich af te kijken! En wat moest ik toch huilen! Haha! Alle emoties van de afgelopen 2 weken kwamen voorbij. Maar we mogen nu eindelijk als een 'normaal' gezinnetje gaan genieten van ons jongetje!
We hebben besloten geen visite te ontvangen thuis maar om ergens in het nieuwe jaar een kraamfeest te organiseren. Wanneer en waar is nog niet bekend, omdat het een beetje onverwachts kwam. Maar we houden iedereen daar van op de hoogte.
De eerste nacht trouwens met Dean is goed verlopen, mama heeft natuurlijk niet geslapen, maar alleen maar geluisterd! Dean dronk goed zijn flesjes en sliep van 1 tot half 6 rustig door met een speentje en wat gekir, maar geen ellende hoor!!! Hopen dat dat zo blijft de komende jaren!! haha!
We genieten heel erg van ons gezin, en kunnen gelukkig het nieuwe jaar met z'n drietjes beginnen, en hoeven niet meer 2 a 3 keer op een dag naar het ziekenhuis te rijden!
God heeft al onze gebeden verhoort! Nu moeten we niet vergeten Hem te danken voor alles wat we gekregen hebben. En natuurlijk blijven bidden voor Dean, en alle andere kindjes! Niemand kan zonder God!
We houden jullie op de hoogte van de vorderingen van onze grote vent!
Veel liefs Maggie en Chris en Dean
Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.